Pytanie \ Odpowiedź

KLESTER System — podejście systemowe do budownictwa


Elewacja

Tak, materiałami systemu ocieplenia bez ograniczeń można wykonać jakąkolwiek elewację, mającą twarde podłoża mineralne, takie jak murowanie z cegły, piano-gazobetonu, beton, tynk tradycyjny. Przy tym w celu polepszenia odporności na szczeliny trzeba wzmocnić profile, elementy wzmacniające, potem wykonuje się warstwę zbrojoną, dodatkowo wyrównuje się, gruntuje się, potem nakłada się warstwę wykończeniową z fakturowego tynku dekoracyjnego.

Tak samo, jak jest to reglamentowane z wykonaniem płyt ze styropianu w systemie ocieplenia elewacji. Przy tym nie używa się dyblów. Dalsze wykonanie prac odbywa się zgodnie z przepisami wykonywania elewacji metodą „mokrą”: wykonuje się wzmocnienie profilów, elementów wzmacniających, potem wykonuje się warstwę zbrojoną, wyrównuje się dodatkowo szpachlowaniem, gruntuje się, potem nakłada się warstwę wykończeniową z fakturowego tynku dekoracyjnego lub w przypadku powierzchni wewnętrznych – wewnętrzne wykończenie (płytka, tapety, malowanie itp.).

Deskowanie niezdejmowalne produkuje się ze styropianu, na którym jest rozpracowywany system ocieplenia elewacji. Dlatego bez żadnych problemów do zbrojenia i wyrównywania powierzchni ze styropianu pasują materiały przeznaczone dla systemów ocieplenia. W danym przypadku należy wykonać bazową warstwę zbrojoną z zaprawy klejowej i siatki fasadowej ze szkła, odporną na alkalia według przepisów zbrojenia w systemach ocieplenia elewacji. Po wykonaniu warstwy zbrojonej dla jej wyrównania można używać dowolnych szpachlówek i gruntów, przeznaczonych dla przygotowania powierzchni pod tapety (lub malowanie).

Rzecz w tym, że zwykle w warunkach rzeczywistych pracownicy nie czekają na to, kiedy wszystkie warstwy są właściwie uwodnione i wysuszone. W okresie jesienno-zimowym jest również wilgotność nadmierna powietrza środowiska. W taki sposób w warstwach termoizolacyjnej, kleju zbrojonego i wykończeniowej jest obecna wilgoć nadmierna, nawet jeżeli wydaje się, że wszystko jest wysuszone. Jeżeli nałożyć tynk akrylowy lub farbę, na skutek bardzo niskiej paroprzepuszczalności materiałów akrylowych, wilgoć, znajdująca się w podłożach, zachowuje się. Oprócz tego, wilgoć wychodząca w obydwie strony od pokrycia akrylowego, dodatkowo nasyca podłoże. Później, gdy przychodzą silne mrozy, i zwłaszcza w jasny dzień słoneczny ściana się nagrzewa, w tym momencie różnica ciśnienia parcjalnego paru wodnego wynosi maksymum i następuje silna migracja nagromadzonej wilgoci z systemu ocieplenia do atmosfery. Przy tym warstwa akrylowa nie radzi sobie z przesunięciem wilgoci i rozwarstwia się od podłoża.

Mrozoodporność to jest warunkowy termin eksploatacji bez widocznych uszkodzeń i znacznych pogorszeń charakterystyk materiału. Ogólnie przyjęty standard z jedyną metodyką prób materiałów jest wypracowany, żeby była możliwość oceniać i porównywać termin eksploatacji materiałów. Im więcej jest mrozoodporność materiału, tym dłużej on służy w realnych warunkach klimatycznych. Warunkowo jest to ilość cyklów, którą wytrzymuje materiał w komórce klimatycznej bez złamania. Podczas próby materiał nasycuje się wodą, zamraża się, potem rozmraża się, przy tym napromienia się lampami ultrafioletowymi i podczerwonymi, szybko modelując okres służby materiału. Według stanu materiału ocenia się jego odporność na mróz, która wskazuje się w ilości cyklów. Wielu mówi, że „1 cykl = 1 rok”. To jest niewierne. 1 cykl — jest to warunkowa jednostka okresu zużycia.

Tak, montaż systemu ocieplenia można wykonywać w warunkach zimowych. Przy tym ustalone rusztowanie obwina się w specjalną błonę fasadową (lepiej termoizolacyjną), wewnątrz przestrzeni tworzy się całodobowe ogrzewanie, żeby temperatura powietrza utrzymywała się powyżej +10oC. Przy tym można tynkować elewację tynkiem mineralnym, a wykonanie robót z tynków akrylowego, silikatowego i silikonowego w razie uniknięcia ich przypadkowego zamrożenia podczas transportowania i sytuacji awaryjnych w przypadku wyłączenia ogrzewania podczas pracy, przenieść na ciepłą porę roku. Używać tynków akrylowych i farb w okresie zimowym kategorycznie nie zaleca się.

Winni są pracownicy, którzy wykonują roboty. Powodów nadmiernego zużycia może być kilka - są to wyrównane powierzchnie ścian, wiele materiałów spada na ziemię, stosuje się nie tego instrumentu do pracy, który jest potrzebny, zalecana technologia nakładania i formowania struktury narusza się.

Po odpowiednim wysuszeniu warstwy kleju zbrojonego i wykończeniowego, elewację można pomalować praktycznie dowolnymi farbami fasadowymi. W razie używania tynku mineralnego zaleca się pomalowanie jej ochronną silikonową lub silikatową barwą paroprzepuszczalną. W innych przypadkach akrylowe farby fasadowe będą pasowały. Nie zaleca się malowania farbą akrylową elewacji na świeżo wykończonych w okresy jesienno-zimowe i systemów wykonanych z podstawy z waty mineralnej.

Systemy ocieplenia są rozpracowane w komplecie, gdzie używa się fakturowego tunku cienkowarstwowego. Takie systemy ocieplenia przeszły próby i są certyfikowane. Aby warstwę zbrojoną po prostu pomalować, należy w celu przeciwpożarowym pogrubiać warstwę zbrojoną o grubość tynku certyfikowanego, powierzchnię właściwie podgotować pod pomalowanie szpachlówką fasadową, zagruntować i pomalować. Ale w tym przypadku otrzymać idealnie gładką powierzchnię jest trudne, ponieważ wciąż na ścianie będą obecne niewielkie nierówności, które zepsują ogólny widok przy oświetleniu bocznym. Faktura tynku wizualnie ukrywa takie nierówności.
Kompania – producent zaleca zabarwiać (barwić) grunt, używany pod tynk dekoracyjny, w przypadku używania faktury «kornik». To jest potrzebne żeby w miejscach żłobków nie widać było białego gruntu, gdy kształtuje się «żłobkowana» faktura tynku. Taki grunt jest potrzebny tylko w razie używania już zabarwionego tynku. A jeżeli używa się faktury „owieczka” albo warstwę tynkową niezależnie od faktury potem się barwi farbą fasadową, zabarwienie gruntu nie jest konieczne.

Grunt pod tynk powinien być używany koniecznie, ponieważ znacznie polepsza adhezję tynku do warstwy kleju zbrojonego, ogranicza jego zdolność wchłaniającą, podczas nakładania nie daje wodzie z tynku dekoracyjnego szybko wchłonić się do podłoża, (zwykle) zawiera drobny piasek kwarcowy, który stwarza niewielką chropowatość na zatynkowanej powierzchni, pomagającej równomiernie zatrzeć fakturę tynku dekoracyjnego. Specjalne grunty pod tynki silikatowe i silikonowe są również chemicznymi membranami pomiędzy chemicznie różniącymi się między sobą warstwami kleju zbrojonego i wykończeniowymi, umożliwiając lepszą adhezję materiałów.

Siatka fasadowa, wyprodukowana z włókna plecionego, tworzącego komórki 5x5 mm, impregnowana na zakładzie pokryciem alkalioodpornym, jest przeznaczona do zbrojenia, wzmocnienia warstwy klejowej na powierzchni płyt do ocieplenia. Siatka znacznie zwiększa mechaniczną odporność warstwy kleju zbrojonego, która ochrania płyty termoizolacyjne przed wpływami wewnętrznymi i jest podłożem dla nakładania warstwy dekoracyjnej. Siatka powinna wytrzymywać środowisko alkaliczne warstwy kleju zbrojonego, gęstość siatki do zbrojenia podstawowego nie powinna być mniej niż 145 g/m kw. (zaleca się i używa się 165 g/m kw.).

Profil startowy zaleca się ustalać na wysokości nie mniej niż 400-600 mm nad poziomem ziemi. Taka wysokość nie pozwala ścierniwu, które wychodzi z deszczem z ziemi, asfaltu, pokrycia wodoodpornego itp., trafić na podstawową ścianę budynku, przy tym cokół ma być trochę zanurzony za płaszczyznę ściany podstawowej (bliżej do podłoża) i wykonany z materiału, który jest odporny na wpływ ścierniwa i bryzgów. Taka wysokość wzmocnienia profilu startowego również pozwala na skuteczny podsiąk wzniosu kapilarnego wody i trafienie wilgoci do warstwy zbrojonej ściany podstawowej.

Geometria ścian budynku powinna odpowiadać przyjętym w budownictwie normom (Normy i Przepisy Budowlane - NiPB) 3.03.01-87 и 3.04.01-87 (odchylenia żelbetu dla ścian nośnych pionowo - nie więcej niż 15 mm, poziomo – nie więcej niż 20 mm, na 2 m odcinku – nie więcej niż 5 mm; przy murowaniu – pionowo nie więcej niż 30mm, poziomo na 10 m długości – nie więcej niż 15 mm, na 2 m odcinku pionowym – nie więcej niż 10 mm itp.). Zgodnie z danymi NiPBami w tabelach zużycia materiałów kompanie-producenci wyliczają normy zużycia dla przyklejania termoizolacji. W rzeczywistości krzywizna ścian może być znacznie więcej, w związku z czym wychodzi zwiększone zużycie zaprawy klejowej. Dokładne zużycie zaprawy klejowej można wyliczyć dopiero po wymierzaniu wszystkich ścian na określonym obiekcie.

Powietrzne szczeliny, które mogą powstawać przy przyklejaniu płyt, są niedopuszczalne. Aby ściśle przyciskać płyty do siebie, należy używać płyt termoizolacyjnych o prawidłowej formie geometrycznej. Jeżeli płyty mają odchylenia,  krawędzi przed instalacją należy dopasować do siebie przez szlifowanie. Duże powietrzne szczeliny są mostkem zimna, do nich podczas zbrojenia przenika zestaw klejowy, który dalej kondensując w sobie wilgoć, może rozbić warstwę zbrojoną. Jeżeli szczeliny się udały, należy ich wypełnić pianą montażową na grubość termoizolacji. Dopuszczalne jest posiadanie osobnych szczelin, których rozmiar nie przekracza 1 mm.

System ocieplenia elewacji jest to kompleksowe wykończenie elewacji, zawierające ocieplenie elewacji płytami termoizolacyjnymi, przyklejanie ich na podstawę na specjalną zaprawę klejową, dodatkowe mechaniczne wzmocnienie za pomocą dybli, wypełnienie podstawowej warstwy z kleju zbrojącego i końcowej ochronnej dekoracyjnej warstwy wykończeniowej. Według rodzaju używanego ocieplenia systemy dzielą się na system ocieplenia z mineralnej wełny bazaltowej i system ocieplenia na pianie ze styropianu. Według chemicznej podstawy finiszowego tynku dekoracyjnego systemy ocieplenia dzielą się na mineralne, akrylowe, silikatowe, silikonowe, silikatowo-silikonowe. Mnóstwo elementów systemu i osobno pobrane właściwości fizyczne każdego materiału, wchodzącego do składu systemu tworzą jedyny materiał kompozytowy z określonymi właściwościami konsumenckimi.
Tak, kompanie – producenci starają się posiadać wszystkie niezbędne certyfikaty, certyfikaty HIGIENICZNE i ŚWIADECTWO TECHNICZNE GOSSTROJU (Komitetu Państwowego w sprawach budownictwa i architektury) na systemy ocieplenia. Certyfikat zgodności produkcji dla systemów ocieplenia na chwilę obecną nie jest potrzebny, są na to pisma odmowne i pisma wyjaśniające. W chwili obecnej toczą się spory ustawodawcze w sprawie certyfikacji, nadawania standardu państwowego (GOSTu), gdzie jedne Postanowienia zmieniają się Rozporządzeniami, anulują się Przepisami, za jakiś czas pojawiają się nowe Przepisy i Reglamenty. Obecnie nie ma jednoznacznej bazy prawnej dla kompetencji prawniczych wymagania tych czy owych dokumentów na produkty.