Grunty

Grunt pod tynki silikatowe, produkowany na podstawie ciekłego szkła potasowego. Ogranicza i wyrównuje chłonną zdolność podłoża, nie obniżając zdolności przepuszczania pary. Nie zawiera organicznego rozpuszczalnika. Ułatwia nanoszenie powłok tynkarskich i zwiększa adhezję do podłoża.
Grunt głęboko wnikający, niezawierający rozpuszczalników. Produkuje się na podstawie wodnej dyspersji żywicy akrylowej. Ogranicza i wyrównuje chłonną powierzchnię, wzmacnia podłoża tworzące pył. Zwiększa adhezję, ułatwia nałożenie powłok malarskich lub roztworów.
Jednoskładnikowy roztwór hydroizolacyjny, zrobiony jako zaprawa sucha sposobem przemysłowym z dodaniem mineralnych i organicznie wiążących materiałów, napełniaczy mineralnych i dodatków modyfikujących. Po zmieszaniu z wodą przyjmuje rodzaj roztworu jednolitego, z którym jest wygodnie pracować, i różni się wysoką adhezją do podłoża.

Grunt, nie zawierający rozpuszczalników, produkowany na podstawie wodnej dyspersji żywicy akrylowej. Ogranicza i wyrównuje chłonną zdolność podłoży powierzchni, wzmacnia podłoża tworzące pył. Zwiększa adhezję, ułatwia nanoszenie powłok malarskich lub roztworów. Odporny na zmydlanie oraz wpływ oddziaływań atmosferycznych. Używany do wewnętrznych i zewnętrznych robót.

Gruntowanie jest podstawą każdych robót

Stosuje się w większości robót budowlanych: tynkowaniu ścian, montażu podłogi bezspoinowej, używaniu zapraw klejowych, malowaniu.

Do podstawowych zalet można zaliczyć równomierne wyschnięcie warstwy, którą się nakłada po gruntowaniu, zapobieganie pojawieniu się grzyba i pleśni, odpylanie powierzchni, właściwości adhezyjne. Niniejsze zalety zostały z godnością ocenione przez wielu fachowców.
Warto dodać, że podczas korzystania z gruntów istotnie zmniejsza się zużycie materiałów budowlanych, nanoszonych na obrobioną powierzchnię.
Podczas zastygania gruntu na powierzchni tworzy się szkielet krystaliczny, właśnie ta właściwość gruntu zwiększa przyczepność materiału nanoszonego na powierzchnię. Taki szkielet krystaliczny tworzy dobre podłoże z przepuszczaniem pary, co pozwala ścianom „oddychać”.

W zależności od charakteru prowadzonych robót i rodzaju powierzchni preferencje oddaje się do tego czy owego gruntu.

Najbardziej rozpowszechnioną grupą gruntów są penetratory. Głównym zadaniem takiego gruntu jest wzmocnienie następnej warstwy nanoszonej na podłoże.
Dla powierzchni mało chłonnych stosuje się grunt adhezyjny (pierwszy) .
Spulchnione podłoża należy obrabiać gruntem nasycającym (gruntem głęboko wnikającym). Taki grunt przenika do spulchnionego podłoża, wzmacniając je i normalizując chłonne właściwości powierzchni.

Według stosowania grunty są elewacyjne i dla robót wewnętrznych.
Podstawową właściwością gruntu elewacyjnego jest jego zwiększona odporność na działanie wilgoci. Taki grunt przez długie lata będzie sprzeciwiał się negatywnym warunkom pogodowym (deszcz, mróz, zmiany temperatury itd.).

Grunt dla robót wewnętrznych przede wszystkim powinien być ekologiczny i posiadać wysoką adhezję.

Z technologią stosowania gruntu możecie Państwo zapoznać się, klikając na link.